Vay beeeeeeeeeee!

                

Şşşşt!

Kandırmışlar bizi dostum,

Zırhınız ne kadar sağlam?

     

 Herkes gibi güneşten kaçıp gölgelere sığınmamıştı. Havuzun kenarındaki şemsiyesiz masanın yanındaki tek sandalyeye bırakıverdi kendini. Sandalye sıcak olmalıydı ama hiç aldırış etmedi.

Havuzun içindeki dalgaları seyretmeye başladı. Bütün dikkati dalgalardaydı. Adeta sörf yapıyordu.

Toprak

 Her fide toprağında kıymetli

Toprağı için de fide.

Deli deliyi nerede bulur?

            

deli

        Kahvelerin hayatımızdaki –erkekler için- yeri başkaymış. Bir tür tedavi merkeziymiş de farkında değilmişiz. Çocukluğumdaki köy hayatını düşündüm de kadınlar için dulluk –binanın güneş gören yanındaki duvar dibi- vardı. Her mahallede birkaç tane belli başlı yerler olurdu. Kadınlar evdeki işlerini bitirdiğinde, kirmenini, çorap örgüsünü, kazak örgüsünü alır çıkar o yere. Getirdiği küçük minderini koyar ve oturur üzerine. Genellikle ağaç kütüğü vardır oturmak için. Oturup sohbet ederken boş durmamak için elinde mutlaka bir iş olurdu.

Sizin kaleden ne haber.

Kalemiz, bayrak direği ve bayrak

            Kale ve bayrak direği. Savunma ve özgürlük. Kafamda bu kelimeler dolanıp durdu eşlenik olarak. Dans ediyorlardı. Aralarındaki samimiyet görülebilir türdendi.

            Evet, mecaz girdim yine kaleye. Herkesin bir kalesi vardır mutlaka, kendisini içinde güvende hissettiği. Kalenin surları anne karnındayken atılır temelleri. Darlığı veya genişliğini yaşadığı çevre ve şartlar belirler.