Rast Gele!

Onun kahrını,

Bunun nazını;

Şunun yükünü;

Dünya’nın derdini

Çekmekle geçer ömür;

Gelen sömürür,

Geçen sömürür;

Sordun mu hiç kendine

İçindeki yangını kim söndürür?

Biliyorum!

Biliyorum, Tınmayacaksın

Gör be!

Gör ya!

Bir kez olsun

Gör;

Felsefe?

           

felsefeci

Felsefe?        

            Sanıyorum blog konusunda daha da aheste olacağım bundan sonra. Nedeni gayet basit. Hayal kırıklığı mı desem yoksa hevesim mi kaçtı desem bilemiyorum. Aslında bu cümlelerin yani bahanelerin hiç birisi de doğru bir ifade değil. Galiba bazı şeylerin farkına vardım sadece. Burası ciddi ciddi bir şeyler söylenecek yerler değil belki de! Veya ben öyle algıladım bir süredir.

            Nasıl ciddi olsun ki, bir yanda Google, bir yanda cehalet, diğer yanda uğraşan, çırpınan bir sürü dünyalı. Seyircilerse romanın arenalarındaki gladyatör dövüşlerini seyretmek istiyor. İşte bunun becerilmesi oldukça zor görünüyor bana veya öyle görünmeye başladı.

İddiayı kaybettim.

direk

Adam, Santimi Santimine Bildi

            Yanı başıma geldi. Dirsek teması durdu sağ yanımda, eliyle işaret ederek binanın karşısındaki yolun bitişindeki sokak lambası direğini gösterdi. “şu direğin olduğu yer buradan kaç metre vardır sence?” dedi. Yüzüne baktım önce, dalga geçip geçmediğini anlamak için.

            “ciddiyim ben, kim en yakın bilirse akşam rakılar diğerinden.” Dedi, gülümseyerek. Şöyle bir yola baktım, direğe baktım. Serde mühendislik de var ya, gözü keskin olur müyendisin. “tamam” dedim ve ilk rakamı söyledim. İkimizin de üç rakam söyleme hakkı vardı kural olarak.  Üç rakamımı da söyledim, yazdı not defterine ciddi ciddi.  Kendisi tek rakam söyledi, hem de santimi, milimine kadar. Dalga geçiyor benimle diye düşünüp güldüm geçtim. Gitti içeriden, fen işlerinden, şerit metre alıp geldi kocaman göbeğini sallaya sallaya.

"iddialı"

İddia Bolluğu

            Hayatta iddiaları oluyor insanların, iddiası olanlara bayılırdım oldum olası. Ben de heveslenirdim iddiam, iddialarım olsun diye. Bazen olduğu da oldu elbette ama benim istediğim gibi olmadılar.

            İddia deyince çok şey geliyor aklıma; at iddiası, yat, kat, karı, koca daha ne bileyim bir sürü iddia var.

            İnsan bu kadar iddia bolluğunun içinde kalınca kendi iddialarını hafife alıyor galiba hele bir de yaşama dair iddiaları varsa yandı demektir. Yaşama dair ne iddiası olabilir demişti bir arkadaş, sohbet arasında; salıvereceksin kendini, herkesin gittiği yoldan gideceksin işte. İddiası mı var bunun. Herkes neyse sen de o olacaksın.

eller

Var-Yok

Eskiden

İhtiyaçlar vardı,

İnciler-6

İnciler-6

inciler

-Ben ne iyi olacağım ne de kötü, kendi bildiğim gibi olacağım; herkes beni nasıl görmek isterse öyle görsün. 13.05.18

-“Ne zaman adam oluruz?” diye soranlar var. Bu soranların okumaya, yazmaya başladıkları ve düşündükleri zaman. 14.05.18

Ha Canım!

Her şeyi

Allah’a bırakırsın

Maşallah;

İnşallah diyerek,

Bir de

Sen yapsan

Üstüne düşeni;

acı

Acı ve Akıl

Acılar olgunlaştırırmış

Duydunuz mu?

Acılara alışkın insanlık,

Oldum olası,

Dünya

Dünya

Dünya

Hiçbir çıkış yoksa

Görünürde

Dört duvar arası gibi hani