AKAN ZAMAN

Akan zaman, seninle birlikte akar. Sen yoksan, akan zaman da yoktur; bu yüzdendir ki, akan zamanı iyi değerlendirmek önemlidir.

Pazartesi, Şubat 12, 2018

Şişman Komutan Amca-4-Sınav Sonuç Listesi

       
"Merakla bekledim"
Sınavlar bitti, ben kendimden emindim, bütün sınavlardan geçecektim kendi değerlendirmelerime göre. Sınavdan çıkınca beynime kazınan soruları bire bir hatırlıyor ve defter, kitaplarımdan kontrol ediyordum her sınav sonrasında. 

         Çok şeyler de öğrenmiş oldum bu sınavlardan sonrasında yaptığım kontrol çalışmalarımda. Boşuna dememişler "dersler sınavlarda öğrenilir" diye. Duyardım ama anlayamazdım ne anlam ifade ettiğini.

        Bir hafta içinde sonuçlar asılacaktı, nasıl geçecekti bu bir hafta, yıllar gibi geldi bana. Bir türlü gevşeyip rahatlayamıyordum, hala kendimi ders çalışma modunda tutuyor ve boş duramıyordum. Tuvalete gittiğimde çiçekli pijamamın halini görünce sinirlerim boşaldı ve bastım kahkahayı birden. Hele ki çabuk toparladım kendimi yoksa tımarhaneye gönderirlerdi beni. O güzelim çiçekli pijamam kırmızı, mavi, siyah kalemlerle ne hale gelmiş, her tarafı yazı doluydu. Anladım ki herkesin bana gülmesi, dudak bükmesi bu yüzdenmiş, avluda dolaşırken bana rastlayanların gözünden kaçmıyormuş demek ki. Tuvaletten gelince çıkardım hemen ve başka bir şey giydim altıma.
       Nihayet sınav sonuçlarının listesi asılacak bugün. Ne zaman asılacağını bilemediğim için, daha öncesinde de sormayı akıl edemediğimden sabahleyin erken gittim okula. Evde duramıyordum bastıran sıkıntımdan. Okula vardım ki kimsecikler yok okulda, in cin top atıyor; hademeler bile gelmemişler henüz. Saatim olmadığından saatin kaç olduğunu da bilmiyorum. Evde masa saatim var bir tane zamanımı onunla tayin ederdim her zaman. Bir yere zamanında varabilmek için en az yarım saat öncesinden çıkardım yola. Şehrin en uzak yerine yarım saat bile sürmezdi yolculuk.
       Gölgem ayaklarımın dibine doğru yaklaşıyordu ki hademeler geldi, öğretmenlerden de gelenler oldu, gördüm bahçe kapısından girerlerken. Asılması an meselesiydi yani. Ağzım dilim kurumaya başladı, ter desen ha keza, ayaklarım birbirine dolanmaya başladılar, yürümekte zorlanmaya başladım. Yürüyeceğim mesafe yüz metre yoktu ama benim o mesafeyi kat etmem aylar sürecekmiş gibiydi.
       İşte asılıyor, matematik öğretmenimiz çıktı elinde kâğıtlarla, arkasından hademe çıktı, birlikte asmaya başladılar listeleri. Biri cama yapıştırarak eliyle tutuyor bir diğeri de bantla cama yapıştırıyordu köşe ve yanlarından listelerin.
Devam edecek.
Görsel: Google Görseller

2 yorum :

  1. Merhaba, yazınız için teşekkürler. Bloggerların buluşma ve sosyal paylaşım noktasına sizi de bekleriz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Blog World,
      Teşekkür ederim, görüşmek üzere hoşça kalın.

      Sil

Hoş geldiniz.
İlginiz için teşekkür ederim.