Pazar, Mayıs 20, 2018

Asi

"Ana ceylan ve yavrusu"
Asi

Avlamıştı avcı
Ana ceylanı
Yerde yatıyordu
Akıyordu kanı
Ve
Gözyaşları;

Yanına geldi
Bağrışarak
Yavruları.
Kimi kokluyor
Kimi de çekiştiriyordu
Ayaklarını
Bir figan kopardı
Babaları
“Yanlış, yanlış yaptı
Bir daha
Hepsinden beter;
Olmamalıydı, bu yapılmamalıydı;
Yanlış yaptı Tanrı;
Baktı,
Sadece baktı
Her zamanki gibi
Baktı
Sadece baktı
Havadan baktı,
Yapmadı bize hiç katkı.
Tek derdimiz vardı,
Doyurmak karnımızı,
Ve
Büyütmek
Yavrularımızı.
Yanlış yaptı,
Yanlış yaptı Tanrı.”
Aldı yavrularını
Gitti
Bir daha hiç dönmedi.
Ne yaptı
Ne eyledi;
Bir daha kimseler görmedi,
O
Bir asi’ydi,
Ve
Tekti
Hayvanlar içinde.
Yavrularına söylediğinde bile
Terk etti hepsi de.
Nedense
Yapmıştı
Olacağı bile bile;
Kim bilir
Yatırımdı belki de
Geleceklerine.
Canı yandı
Daha fazla yandı
Bu gidişine
Elbette.
Dönmedi
Hiçbir zaman
Geriye
Hatta
Bakmadı bile.
Kimse de merak etmedi
Giderken
Gözlerinde yaş var mı diye!
Hiç kimse sormadı
Kendi kendine
“bu yaşlı halinde,
Ne yer,
Ne içer;
Nasıl yaşar?”
Diye.
İşte böyle!
Bir yaşam daha
Karışıp gitti
Akan Zaman’ın derinliklerine.

13.03.2018
Halil Gönül


Görsel: Google Görseller

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Hoş geldiniz.
İlginiz için teşekkür ederim.