Pazar, Şubat 26, 2017

Unutmuş Olduğumuz Çocukluğumuz

unutmuş olduğumuz çocukluğumuz, düşenin dostu
çocuk

Düşenin Dostu

Düştüğünde ilk kez,
Kaybolur kelimeler,
Bütün resimler;
Silinir hafızan,
Kapkaranlık olur dünyan.
Kapıp koyuverme kendini,
Hazırlarsın bitişini.
Bir düşün
Çocukluğunu,
Düştün;
Yüzlerce,
Bakındın çevrene,
Bekledin bir süre
Uzanacak mı bir el?
Ve
Kalktın,
Denedin tekrar, tekrar.
Nerede
O azim,
O heyecan?
 Sakın
Bekleme
Hariçten bir el,
Gazel okurlar güzel güzel.
Diğer elindir
Seni kurtaracak,
Uzanıp
Çekip çıkaracak;
Düştüğün kör kuyudan seni.
Böyledir
Ayakta kalmak,
Ezeli
Ve
Ebedi.

25-02-2017
Halil GÖNÜL

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Hoş geldiniz.
İlginiz için teşekkür ederim.