Zamanda yolculuktur hayat; bazılarına göre roman, bazılarına göre hikaye, bazılarına göre de şiir.
Hasip kavgalı bu aralar anasıyla. Yaşı on beşini doldurmadan tutturdu anasına “bana Hasibe’yi isteyin” diye. Anası savaş görmüş kadın, bilmez mi yalnızlığın ne demek olduğunu hele bir de kadın başınaysan, bir orduya bedel olman lazım. Şimdi nerde o kadınlar.
Her insan kaygılanır bazen. Sebebi
vardır mutlaka eften püften de olsa. Hayvanlar da kaygılanıyorlardır,
aynı aileden değil miyiz?
Kuantum dolanıklıktayım bu aralar. Dolanıp duruyorum geçmiş ve gelecek arasında. Şimdiki halim gözlenmiş halim olduğuna göre gözlemlenmemiş halimi merak ediyorum. Aslında kararlarımız gözlenmişliği sağlıyor. Karar verip bir yöne hareket etmeye başlıyoruz hepimiz. Karar verildiği anda gizliliğimiz kalkıyor ortadan. Aynı yerimizde saysak, merakla beklenecek vereceğimiz karar.
Bu görüntüyü çekme nedenim, gördüğüm
anda ilginç gelmişti sadece. İlginçliği
ise sanayi dükkânları arasındaki sınırda bölme duvarının bittiği nokta, sokak
tarafında olması, yoğun kir, pas, yağ ve aynı zamanda yoğun egzoz gazları
olabilen bir yerde.
Öylesine çekilmiş bu resim sonradan çok şey düşündürdü bana.
