“İki
kaşığı yan yana olmayacak kocanın, iki kaşığından birini mutlaka kıracaksın!”
BÖLÜM-13
16 Mart 1989
FATMA'NIN SORGULAMASI
KAŞIK
 |
"Fatma'nın özlemleri" |
Fatma
neye uğradığını anlayamamıştı, birden olmuştu her şey. Kızıp bağırmadan, hiçbir
şey söylemeden ilk defa böyle bir şey yapmıştı kocası. Elindeki çatalı ve
masanın üzerinde bulunan ufak tefek şeyleri fırlatmıştı lavaboya. Bardak tuzla
buz olmuş, dağılmıştı mutfağın her yanına. Sesler kulaklarında yankılanıyordu
sürekli.
Yerinden
kıpırdayamadı bile Veysel çıkıp giderken, soramadı da hiçbir şey. Ağzını açmayı
düşünememişti bir anda. Bir süre bekledi oturduğu sandalyesinde ve gözleriyle
taramaya başladı cam kırıklarını.
Bahçe kapısının sesi geldi bir süre sonra
“Tak” diye. Anlamıştı o zaman kocasının dışarıya çıktığını ve çok kızgın
olduğunu. İyi mi etti, kötü mü etti düşünemiyordu, belki evde kalsa daha kötü
şeyler olacaktı...
“Neyse!” dedi
kalktı masadan epeyce bir süre sonra. Ayağa dikildi, etrafına bakındı önce,
sonra da elektrik süpürgesi geldi aklına. Olmayacaktı elektrik süpürgesiyle,
mecburen elle tek tek toplanmalıydı cam kırıkları. Belki ondan sonra tutulurdu
süpürge, orta yerlerdeki ince parçaları toplamak için.